M. Houellebecq | Serotonina

Spodziewałam, się że ta książka wywoła we mnie jakieś silniejsze emocje, a było wręcz przeciwnie. Wzbudziła dystans do przemyśleń głównego bohatera i sporą dozę podejrzliwości.  Przede wszystkim w Serotoninie nie ma nic odkrywczego: poznajemy historię 46 latka, który desperacko potrzebuje miłości. Nie szuka jej aktywnie, jakby już zapadł się w sobie i przestał wierzyć, że… Czytaj dalej M. Houellebecq | Serotonina

B. Nowicka | Nakarmić kamień

Jak pisać o smutku i depresji? Wielu autorów sięga po poezję, Bronka Nowicka sięgnęła po prozę, ale połączyła ją z poezją. Wyszło ciekawie i nawet nie grafomańsko, co jest trudną sztuką przy takim stylu. Nakarmić kamień, to zbiór bardzo krótkich poetyckich opowiadań, napisanych z perspektywy dziecka, które musi radzić sobie z niezbyt przyjemną rzeczywistością i… Czytaj dalej B. Nowicka | Nakarmić kamień

M. Kołodziejczyk, M. Podolec | Morze po kolana

Przepis na 100% grafomanię? Napisać książkę o nudzie i beznadziei. A jeśli tym tematem zajmie się komiks? Powrót nad morze Morze po kolana, to wspólny projekt Marcina Kołodziejczaka oraz Marcina Podolca. Pierwszy Marcin napisał teksty, drugi stworzył rysunki. Wyszło dobrze, i jak na komiks o nudzie, wcale nie nudno. Historia opowiada losy Mariana, który wrócił… Czytaj dalej M. Kołodziejczyk, M. Podolec | Morze po kolana