Kategoria: Obyczajowe

Serotonina, Houellebecq

M. Houellebecq | Serotonina

Spodziewałam, się że ta książka wywoła we mnie jakieś silniejsze emocje, a było wręcz przeciwnie. Wzbudziła dystans do przemyśleń głównego bohatera i sporą dozę podejrzliwości.  Przede wszystkim w Serotoninie nie ma nic odkrywczego: poznajemy historię 46 latka, który desperacko potrzebuje miłości. Nie szuka jej aktywnie, jakby już zapadł się w sobie i przestał wierzyć, że…
Przeczytaj więcej

Traktat o łuskaniu fasoli

W. Myśliwski | Traktat o łuskaniu fasoli

Na pewno jest to specyficzna książka. W 2007 roku nagrodzona Nike, ale wciąż aktualna. I moim zdaniem świetna. Prosta, a jednocześnie skomplikowana. Myślę, że każdy powinien przynajmniej spróbować ją przeczytać. Dlaczego przynajmniej spróbować? Bo nie każdy lubi literaturę obyczajową, a do tego skonstruowaną na zasadzie monologu głównego bohatera z przypadkowym gościem. Tak, cała książka to…
Przeczytaj więcej

Pragnienie

R. Flanagan | Pragnienie

Połowa XIX wieku, Wielka Brytania. Bohaterów jest kilku. Wśród nich jest Dickens spacerujący nocami po mrocznym i brudnym Londynie podczas “polowania na muszelki”, jak uroczo nazwany jest tu rajd po burdelach. Oprócz Dickensa jest też słynny podróżnik sir John i jego żona lady Jane, małżeństwo przebywające w Ziemi van Diemena (Australia) jako zarządcy oraz Mathinna,…
Przeczytaj więcej

Pan Wiktoria Marzyciele

K. Hamsun | Pan. Wiktoria. Marzyciele.

Skandynawia kojarzy mi się z surowym klimatem, dziką przyrodą i minimalizmem życiowym. Bardzo lubię takie zestawienia i już od jakiegoś czasu chciałam przeczytać coś, co by mnie wprowadziło właśnie w taki nastrój. Całkiem niedawno Zysk i Spółka wydało zbiorczo trzy książki Knuta Hamsuna, skandynawskiego noblisty (rok przyznania nagrody to 1920). Uznałam, że to znak i…
Przeczytaj więcej

Judasz całował wspaniale

M. Papathanasopoulou | Judasz całował wspaniale

Każdy, kto lubi czytać, spotyka się czasem z sytuacją, że nie może się oderwać od książki. Ja niestety (i równocześnie stety) miewam tak coraz rzadziej. Dlatego tak wielkim zaskoczeniem było dla mnie dzieło greckiej autorki, Mairy Papathanasopoulou pt. Judasz całował wspaniale. Zaczęłam czytać i już wiedziałam, że nie dam rady przerwać, dopóki nie skończę. Książkę tę…
Przeczytaj więcej

Sztukmistrz z Lublina

I. B. Singer | Sztukmistrz z Lublina

Co się może wydarzyć, gdy namiętności i hulaszcze życie zapanują nad rozsądkiem? Nie wiecie bo nigdy Wam się to nie zdarzyło? I dobrze, bo nic dobrego z tego nie wynika. Sztukmistrz z Lublina, Jasza Mazur, jest tego świetnym przykładem. Jasza, to około czterdziestoletni Żyd. Oczytany, inteligentny, zwinny i sprytny. Jeździ po Polsce ze swoimi sztuczkami…
Przeczytaj więcej

Nie opuszczaj mnie

K. Ishiguro | Nie opuszczaj mnie

Anglia, koniec XX wieku. Alternatywny świat, w którym działa narodowy system wykorzystujący klony jako dawców narządów. Klony dorastają i wychowują się w zamkniętych i oddalonych od świata placówkach. Żyją tylko po to, żeby oddać swoje narządy i umrzeć. Są na to przygotowywane od małego i pogodzone z losem. Akcja książki rozgrywa się głównie w Hailsham,…
Przeczytaj więcej

Pogrzebany Olbrzym, Kazuo Ishiguro

K. Ishiguro | Pogrzebany Olbrzym

Nie do końca wiem, co sądzić o Pogrzebanym Olbrzymie. Z jednej strony podobał mi się, a z drugiej nie bardzo. Myślę, że na moje sprzeczne odczucia główny wpływ miały super entuzjastyczne recenzje tej książki, a nie ma nic gorszego niż hiper wychwalania na zachętę. Człowiek narobi sobie oczekiwań, a później zwykle się srogo zawodzi. Na…
Przeczytaj więcej

Niebiańska-plaża

A. Garland | Niebiańska plaża

Film Niebiańska plaża spodobał mi się na tyle, że sięgnęłam po książkę, na podstawie której został nakręcony. Film był bardzo dobry i miałam nadzieję, że wersja pisana będzie jeszcze lepsza. Niestety, to jest jeden z tych bardzo niewielu wyjątków, kiedy film jest tak samo dobry, lub nawet lepszy niż książka, bo pozbawiony dłużyzn obecnych w…
Przeczytaj więcej

Nakarmić kamień

B. Nowicka | Nakarmić kamień

Jak pisać o smutku i depresji? Wielu autorów sięga po poezję, Bronka Nowicka sięgnęła po prozę, ale połączyła ją z poezją. Wyszło ciekawie i nawet nie grafomańsko, co jest trudną sztuką przy takim stylu. Nakarmić kamień, to zbiór bardzo krótkich poetyckich opowiadań, napisanych z perspektywy dziecka, które musi radzić sobie z niezbyt przyjemną rzeczywistością i…
Przeczytaj więcej