M. Kuncewiczowa, Listy do Jerzego. Recenzja

Każdy przeżywa żałobę po stracie najbliższej osoby na swój własny sposób. Jednym z tych sposobów jest pisarstwo. Po raz pierwszy z dziełem na ten temat zetknęłam się w książce Wichy pt. Rzeczy, których nie wyrzuciłem (tu moja recenzja). Spodobało mi to w pewien sposób, dlatego sięgnęłam także po Listy do Jerzego Kuncewiczowej. Spodziewałam się, że…

K. Hamsun, Pan. Wiktoria. Marzyciele. Recenzja

Skandynawia kojarzy mi się z surowym klimatem, dziką przyrodą i minimalizmem życiowym. Bardzo lubię takie zestawienia i już od jakiegoś czasu chciałam przeczytać coś, co by mnie wprowadziło właśnie w taki nastrój. Całkiem niedawno Zysk i Spółka wydało zbiorczo trzy książki Knuta Hamsuna, skandynawskiego noblisty (rok przyznania nagrody to 1920). Uznałam, że to znak i…

M. Papathanasopoulou, Judasz całował wspaniale. Recenzja

Każdy, kto lubi czytać, spotyka się czasem z sytuacją, że nie może się oderwać od książki. Ja niestety (i równocześnie stety) miewam tak coraz rzadziej. Dlatego tak wielkim zaskoczeniem było dla mnie dzieło greckiej autorki, Mairy Papathanasopoulou pt. Judasz całował wspaniale. Zaczęłam czytać i już wiedziałam, że nie dam rady przerwać, dopóki nie skończę. Książkę tę…

I. B. Singer, Sztukmistrz z Lublina. Recenzja

Co się może wydarzyć, gdy namiętności i hulaszcze życie zapanują nad rozsądkiem? Nie wiecie bo nigdy Wam się to nie zdarzyło? I dobrze, bo nic dobrego z tego nie wynika. Sztukmistrz z Lublina, Jasza Mazur, jest tego świetnym przykładem. Jasza, to około czterdziestoletni Żyd. Oczytany, inteligentny, zwinny i sprytny. Jeździ po Polsce ze swoimi sztuczkami…

K. Ishiguro, Nie opuszczaj mnie. Recenzja

Anglia, koniec XX wieku. Alternatywny świat, w którym działa narodowy system wykorzystujący klony jako dawców narządów. Klony dorastają i wychowują się w zamkniętych i oddalonych od świata placówkach. Żyją tylko po to, żeby oddać swoje narządy i umrzeć. Są na to przygotowywane od małego i pogodzone z losem. Akcja książki rozgrywa się głównie w Hailsham,…

K. Ishiguro, Pogrzebany Olbrzym. Recenzja

Nie do końca wiem, co sądzić Pogrzebanym Olbrzymie. Z jednej strony podobał mi się, a z drugiej nie bardzo. Myślę, że wpływ miało to, że czytałam super entuzjastyczne recenzje tej książki, a nie ma nic gorszego niż hiper wychwalania na zachętę. Człowiek narobi sobie oczekiwań, a później zwykle się srogo zawodzi. Na książce Kazuo Ishiguro…

M. Szczygieł, Nie ma. Recenzja

Uwielbiam zabawy formą. Interesują mnie wszelkie próby pokazania innej perspektywy i znanych zjawisk w odmienny sposób. W zalewie “tego samego”, któremu pomaga internet, każde “coś innego” jest cenne. Nie ma Mariusza Szczygła jest zdecydowanie oryginalne i skutecznie skłania do refleksji. Paradoksalnie pomimo tego, że książka jest o nie ma, to ja miałam refleksje akurat nad…

A. Garland, Niebiańska plaża. Recenzja

Film Niebiańska plaża spodobał mi się na tyle, że sięgnęłam po książkę, na podstawie której został nakręcony. Film był bardzo dobry i miałam nadzieję, że wersja pisana będzie jeszcze lepsza. Niestety, to jest jeden z tych bardzo niewielu wyjątków, kiedy film jest tak samo dobry, lub nawet lepszy niż książka, bo pozbawiony dłużyzn obecnych w…

B. Nowicka, Nakarmić kamień. Recenzja

Jak pisać o smutku i depresji? Wielu autorów sięga po poezję, Bronka Nowicka sięgnęła po prozę, ale połączyła ją z poezją. Wyszło ciekawie i nawet nie grafomańsko, co jest trudną sztuką przy takim stylu. Nakarmić kamień, to zbiór bardzo krótkich poetyckich opowiadań, napisanych z perspektywy dziecka, które musi radzić sobie z niezbyt przyjemną rzeczywistością i…

L. Kitsopoulou, Nietoperze. Recenzja

Lena Kitsopoulou, grecka pisarka w swoim tomiku opowiadań pt.: Nietoperze, wzięła największe ludzkie lęki, ubrała je w krótkie historie i pokierowała je w najgorszą możliwą stronę, tam, gdzie nikt nie chciałby się znaleźć. Opowiadania te są pisane z punktów widzenia różnych osób. Jest tu pewien facet, który ma dość życia z żoną i boi się…