B. Lipińska, 365 dni | Recenzja

Znacie ten niezbyt smaczny żart o tym, dlaczego kobiety oglądają filmy porno do końca? Bo mają nadzieję, że na końcu jest ślub. Ta książka bardzo się w ten schemat wpasowuje. I od razu uprzedzam, będzie trochę spoilerów, ale wydaje mi się, że nie ma to wielkiego znaczenia, bo umówmy się, takich książek nie czyta się…

P. Conroy, Książę przypływów | Recenzja

Co w książkach sprawia, że można je określić jako piękne? Nie mam tu na myśli wydań z wspaniałymi obrazkami i pozłacanymi brzegami stron, tylko treść. Jaka książka, to piękna książka? Zastanawiam się na tym, bo Księcia przypływów pożyczyłam od koleżanki, która właśnie w ten sposób go mi zarekomendowała – mówiąc, że to piękna historia.  A…

C. Bukowski, Kobiety | Recenzja

Patoinfluencerzy, patostreamingi i inne pato to dość modne ostatnio określenia. Ja dodam (nadam?) kolejne, którego jeszcze nie słyszałam – patopisarstwo, bo Bukowski to moim zdaniem patopisarz. W umyśle czytelnika wizualizuje życie oparte o seksualne przygody swojego literackiego alter-ego Henry’ego Chinaskiego. Te zaś przygody są pół-autobiograficzne, jak mówi angielska wikipedia. Acz nie wiem, czy to wiarygodne…

L. Pappa, Bez daty | Recenzja

Na ile możemy być szczerzy wobec siebie we własnym pamiętniku? Na ile chcemy być szczerzy i przelewać na papier najbardziej skryte emocje i myśli, wiedząc, że ktoś to może później przeczytać? Lena Pappa w swoim dzienniku pt. Bez daty. Kartki z dziennika wydaje się być bardzo szczera i pomimo redakcji, jakiej zapewne został ten pamiętnik…

G. Taraghi, Sen Zimowy | Recenzja

Dopiero w połowie książki zdałam sobie sprawę, że czas na jej czytanie jest nieodpowiedni. Sen Zimowy wymaga empatii i skupienia, a ja przez przeprowadzkę, święta i wszystkie inne około grudniowe społeczno-rodzinne obowiązki czułam się wyczerpana. Chwilowo więc musiałam wyłączyć je z powszechnego użycia. Zabrakło ich także dla tej książki. Sen zimowy to historia paczki przyjaciół,…

M. Houellebecq, Serotonina | Recenzja

Spodziewałam, się że ta książka wywoła we mnie jakieś silniejsze emocje, a było wręcz przeciwnie. Wzbudziła dystans do przemyśleń głównego bohatera i sporą dozę podejrzliwości.  Przede wszystkim w Serotoninie nie ma nic odkrywczego: poznajemy historię 46 latka, który desperacko potrzebuje miłości. Nie szuka jej aktywnie, jakby już zapadł się w sobie i przestał wierzyć, że…

W. Myśliwski, Traktat o łuskaniu fasoli | Recenzja

Na pewno jest to specyficzna książka. W 2007 roku nagrodzona Nike, ale wciąż aktualna. I moim zdaniem świetna. Prosta, a jednocześnie skomplikowana. Myślę, że każdy powinien przynajmniej spróbować ją przeczytać. Dlaczego przynajmniej spróbować? Bo nie każdy lubi literaturę obyczajową, a do tego skonstruowaną na zasadzie monologu głównego bohatera z przypadkowym gościem. Tak, cała książka to…

R. Flanagan, Pragnienie | Recenzja

Połowa XIX wieku, Wielka Brytania. Bohaterów jest kilku. Wśród nich jest Dickens spacerujący nocami po mrocznym i brudnym Londynie podczas “polowania na muszelki”, jak uroczo nazwany jest tu rajd po burdelach. Oprócz Dickensa jest też słynny podróżnik sir John i jego żona lady Jane, małżeństwo przebywające w Ziemi van Diemena (Australia) jako zarządcy oraz Mathinna,…

M. Kuncewiczowa, Listy do Jerzego | Recenzja

Każdy przeżywa żałobę po stracie najbliższej osoby na swój własny sposób. Jednym z tych sposobów jest pisarstwo. Po raz pierwszy z dziełem na ten temat zetknęłam się w książce Wichy pt. Rzeczy, których nie wyrzuciłem (tu moja recenzja). Spodobało mi to w pewien sposób, dlatego sięgnęłam także po Listy do Jerzego Kuncewiczowej. Spodziewałam się, że…

K. Hamsun, Pan. Wiktoria | Marzyciele. Recenzja

Skandynawia kojarzy mi się z surowym klimatem, dziką przyrodą i minimalizmem życiowym. Bardzo lubię takie zestawienia i już od jakiegoś czasu chciałam przeczytać coś, co by mnie wprowadziło właśnie w taki nastrój. Całkiem niedawno Zysk i Spółka wydało zbiorczo trzy książki Knuta Hamsuna, skandynawskiego noblisty (rok przyznania nagrody to 1920). Uznałam, że to znak i…