Kategoria: Eseje i felietony

W środku jesteśmy baśnią. Mowy i rozmowy

W środku jesteśmy baśnią | W. Myśliwski

Książka W środku jesteśmy baśnią nie należy do typowej twórczości Myśliwskiego, to nie jest kolejna powieść w pierwszej osobie. Zawiera jego mowy, wywiady i inne krótkie teksty, które przybliżają nam postać samego autora. To książka uzupełniająca i momentami objaśniająca – pisarz wyjawia, co miał na myśli w swoich utworach. Opowiada też o sobie, swoich doświadczeniach…
Czytaj dalej

Pupilla

Pupilla | K. Przyłuska-Urbanowicz

Mam mieszane uczucia po lekturze książki pt. Pupilla. Jej podtytuł brzmi Metamorfozy figury drapieżnej dziewczynki w wyobraźni symbolicznej XX wieku. Tematyka jest kontrowersyjna, ale mimo to książka dostała nominację do nagrody Nike w 2015 roku. To w pewien sposób sygnał na istniejącą wolność słowa, choć książka była krytykowana.  Katarzyna Przyłuska-Urbanowicz na czynniki pierwsze rozkłada kilka…
Czytaj dalej

Błony umysłu

Błony umysłu | J. Brach-Czaina

Czytanie książki Błony umysłu ma w sobie coś z medytacji. Każde zdanie, każdy fragment jest jak element układanki, dla której trzeba znaleźć miejsce w większym obrazku. A jak wiadomo układanie puzzli wymaga czasu, szczególnie z tysiącem elementów, z tych trudnych zdjęć, na których znajduje się niebo albo woda.  Życie jest taką układanką, trudno zaprzeczyć, najtrudniejszą…
Czytaj dalej

O fotografii

O fotografii | S. Sontag

Fotografia jest fascynującym narzędziem do zatrzymywania czasu. Niby podświadomie zdawałam sobie z tego sprawę, jednak dopiero po przeczytaniu esejów Sontag O fotografii dotarło do mnie, że robienie zdjęć jest nawet czymś więcej – to jest cała filozofia. A Sontag ją czytelnikowi wspaniale przybliża. Możliwość fotografowania już tak wrosła w nasze nawyki, że właściwie nie zastanawiamy…
Czytaj dalej

Lata Annie Ernaux

Lata | A. Ernaux

Są książki, które od pierwszych zdań chwytają moją uwagę, ale Lata do nich nie należą. Naczytałam się o niej dużo zachwytów u blogerów, których cenię i dzielę ich gust, a jednak na początku było mi ciężko się przekonać do stylu Annie Ernaux. Jednym z głównych powodów były nieustanne nawiązania do historii i kultury francuskiej. Choć…
Czytaj dalej

Przez lufcik

Przez lufcik | Wiech

Jak Wiech zagląda przez lufcik, to można mieć pewność, że wypatrzy coś ciekawego. Ten wspaniały pisarz jest niewątpliwie wyjątkowy przez swoją zdolność obserwacji, poczucia humoru, oraz przede wszystkim, dzięki temu, jak wszystko spisywał.  Gwara warszawska, którą posługuje się autor jest prosto ze Szmulek, czyli jednej z najbardziej specyficznych części tego miasta i jest specyficzna. Natomiast…
Czytaj dalej

Tezy o głupocie, piciu i umieraniu

Tezy o głupocie, piciu i umieraniu | J. Pilch

Pilch jest mistrzem w zabawie językiem i jego Tezy o głupocie, piciu i umieraniu są na to (kolejnym) dowodem. Książka ta jest zbiorem różnych tekstów pisanych (w większości) w latach 1994 – 1997, a publikowanych (głównie) w “Tygodniku Powszechnym”.  Jak to ze zbiorami bywa, tematyka esejów jest przeróżna, choć z racji na wciąż bliską pamięć…
Czytaj dalej

Słowa są jak ptaki, które uczymy śpiewać. O znaczeniach i tajemnicach języka

Słowa są jak ptaki, które uczymy śpiewać | D. Tammet

Słowa są jak ptaki, które uczymy śpiewać to raczej nietypowy tytuł jak na książkę. Sama książka także jest zresztą nietypowa, tak samo jak jej autor, Daniel Tammet. Tammet jest autystycznym sawantem i już samo to zapowiadało oryginalny punkt widzenia przekazany w tekstach. Nie mówiąc o tym, że wszystkie felietony są o języku, jego znaczeniu i…
Czytaj dalej

Zła mowa. Jak nie dać się propagandzie

Zła mowa | M. Głowiński

Po raz kolejny upewniłam się, że wymyślanie tytułów książek jest sztuką, która czasami udaje się lepiej, czasami gorzej. W przypadku książki pt. Zła mowa. Jak nie dać się propagandzie pierwsza część tytułu jest OK, ale druga nijak ma się do zawartości książki.  Podtytuł sugeruje, że książka ma treść poradnikową, ale tak nie jest. To raczej…
Czytaj dalej

Powiem wam, co o tym myślę

Powiem wam, co o tym myślę | J. Didion

Powiem wam, co o tym myślę wystarczyło, żeby Joan Didion stała się jedną z moich ulubionych pisarek. Nie zdarza mi się często, żeby ktoś od pierwszej książki tak zachwycał. Autorka zdobyła moje serce zdolnością przelania swoich obserwacji świata na papier tak, żeby użyte przez nią przenośnie i porównania zostały na dłużej. Oraz jest to napisane…
Czytaj dalej

W oparach absurdu

W oparach absurdu | J. Tuwim, A. Słonimski

Nie zdziwiłabym się, gdyby W oparach absurdu powstawały w oparach, ale nie absurdu, a substancji absurdującej tok myślenia autorów. Słonimski i Tuwim przenieśli absurd na wyższy poziom, gdzie nonsens jest absolutnie czysty. To jest jedna z może paru książek, które czytałam, która absolutnie ma drugiego dna, ani ambicji moralizatorskich, czy jakichkolwiek innych, poza zabawą słowem,…
Czytaj dalej

Piękni dwudziestoletni

Piękni dwudziestoletni | M. Hłasko

To było moje drugie podejście do książki pt. Piękni dwudziestoletni. Pierwsze było nieudane. Niektóre treści należy czytać dopiero mając pewną świadomość okoliczności i poczucie kontekstu. Tak jest właśnie z książką Hłaski i zapewne dlatego dopiero teraz ją zrozumiałam. Natomiast nie polubiłam się z tym autorem, chociaż zdecydowanie doceniam jego talent literacki. Hłasko w opowieściach znajomych,…
Czytaj dalej